Bu anneler gününde geçen sene olduğu gibi istedim ki anne ve anne adaylarına ilham olabilecek gezgin annelerle bir sohbet gerçekleştirelim. Bu sohbetler ile kim bilir belki içinizdeki saklı gezgini bulur, kafanızın içinde gezinen bahaneler var ise onları birlikte defedebiliriz.Bu yazıdaki konuğum Melek, nam-ı diğer Bavulumdakihikaye.

Aranızda tanımayanlar varmıdır bilemiyorum ama Melek yerinde duramayan her an bambaşka bir yerden paylaşımlarla karşımıza çıkan kıpır kıpır, rengarenk biri. Hani yerinde durmuyor dediklerimizden. Samimiyeti ile en sevdiğim bloggerlardan. Bir sonraki kahve sohbetimizi iple çektiğim güzel insan.

Melek uzun zamandır seyahat ediyor, hem de seyahati çokta sevmeyen kızı ile! İlk öğrendiğimde bende çok şaşırmıştım. Ancak isteyince herşeyin mümkün olabileceğini gördüm kendisi ile konuşurken. Hadi gelin sizede ilham olacağına inandığım bu gezgin anneye kulak verelim.

 

46248300_789545668073840_5010795970991314225_n(1)

 

Melek Merhaba, Öncelikle seni tanımayanlar için kendini kısaca tanıtır mısın?

Merhaba. Ben Melek. Siz beni Bavulumdaki Hikaye olarak tanıyorsunuz. Türkçe öğretmenliği mezunuyum. Beş yıl kadar öğretmenlik yaptıktan sonra bıraktım. Şu an Marmara Üniversitesi’nde doktora yapıyorum. Bir yandan çocuk büyütüyorum, seyahat ediyorum, evden zaman zaman yaptığım işler var. Bu şekilde…

49858197_2534789153217884_6016801743881389782_n(1)

49857263_290311648292653_1831964630898674742_n(1)

 

Bavulumdakihikaye.com isimli oldukça kapsamlı ve çok keyifli bir bloğun var, blog yazma fikri nasıl oluştu?

Blogdan önce instagram hesabım vardı. Sayfayı açtığımdan beri de hep bilgiler paylaşıyordum ama orada da anlatabildikleriniz sınırlı. Detaylı ve kalıcı hale getirebileceğim bir platforma ihtiyacım vardı. Aynı zamanda kişilik yapısı gereği sabırsız ve detaycı bir tipim. Anlatacağım şeyi bir kere ve detaylı anlatmayı seviyorum. O yüzden bir yere seyahat ettikten sonra çevremden seyahatle ilgili sorular geliyordu, birden çok kez anlatmayı da sevmeyince blog benim için kaçınılmaz oldu.

41039907_1036302406543355_5579506767016684071_n

 

34414246_224129041711737_2637051688577400832_n(1)

 

Seyahatlerinin hayatında çok önemli bir yerde olduğunu biliyorum. Açıkçası çocukla gezmek fikri bir çok kişi için gerçekten çok zor görünüyor. Sen çocuklu hayata geçiş evresinde seyahatlerin ve planlarınla ilgili neler hissettin?

Çocuksuz seyahat ederken de çocuklarıyla dünyayı gezen insanları gördüğümden çocuk sahibi olduğumda gezmeme engel olacağını hiç düşünmedim. Evet, çocuktan önce ve çocuktan sonra hiç bir şey aynı olmuyor. Sizin hayat yolculuğunuzda yeni bir yol arkadaşınız oluyor. İki kişiydik, üç olduk.

thumbnail_IMG_6500

Seyahat edeceğin ülkeye karar verirken çocuklar önemli bir etken olacağını düşünüyorum. Böyle bir değişiklik yaşadın mı?

Eğer seyahati Naz ile yapıyorsak bizim için en önemli husus gittiğimiz ülkedeki sağlık hizmetleri ve hastalık konusu. O ülkeyi görmeyi çok istiyorsak ve çok uzun süre kalmayacaksak Naz’ı anneannesine ya da babaannesine bırakarak gidebiliyoruz tabi. Bırakmamız mümkün değilse de rotamızı erteliyoruz.

44559295_354413345126136_1508863398737686247_n(1)

 

47692271_380330515867336_508202178389081225_n(1)

 

 

 

 

Özellikle bir konuşmamızda kızının seyahatleri çokta sevmediğini söylemiştin. Dolayısıyla gideceğin rotayı seçerken bu bir sorun oluyor mu?

Geçen seneye kadar biz şehir, müze, kültür ağırlıklı geziler yapıyorduk. 2 yaşına kadar Naz ile yaptığımız tüm seyahatler de sorunsuzdu. Bebek arabasına koyuyorduk. Her yere geliyordu bizimle. Ancak büyümeye başlayıp kendini ifade etmeye başladıkça sürekli söylenmeye, huzursuzluk çıkarmaya, eve gitmek istediğini, oyuncaklarını özlediğini söylemeye başladı. Tabi biz de gezmekten vazgeçecek değiliz. Onu da bizi de mutlu edebilecek farklı arayışlara yöneliyoruz ya da orta yolu bulmaya çalışıyoruz. Naz doğada olmaktan mutlu oluyor. Bir gün şehir keşfi yapıyorsak bir gün de doğada oluyoruz.

thumbnail_IMG_4791

 

28152957_210491036197016_5405484386629976064_n(1)

 

Yıllardır seyahat ediyorsun. Tahminimce hem hazırlık aşamasında hem de seyahatler için belirli rutinlerin oluşmuştur. Çocukla seyahat hayatında neleri değiştirdi. Örneğin önceden yapmadığın ancak şu an kesinlikle es geçemediğin şeyler nelerdir?

Çocuk sahibi olunca kabin boy ile seyahat küçükken mümkün değil. Yedek kıyafetleri, bebek arabası, oyuncakları falan derken taşınıyormuş gibi hissediyorsunuz ilk zamanlar. Çocuk büyümeye başladıkça valizde küçülmeye başlıyor. Ama hala bazı şeyleri almaya devam ediyoruz. Ateş ölçer, ilaçlar, yedek kıyafetler ve sevdiği oyuncaklar hala çantamızın vazgeçilmezleri.

Yemek konusunda bir takıntım olmadı hiç bir zaman. Naz’ın hiç bir gıdaya alerjisi yok. Yaptığımız tüm seyahatler boyunca yanımda ocak, ek gıdalar gibi şeyler hiç bir zaman taşımadım. Gittiğim ülkelerde Naz’ın yiyebileceği ne varsa onu yedirdim. Alerjisi olsaydı da taşımazdım yine ona uygun şeyler bulurdum.

 

thumbnail_IMG_3139

32203284_193787548107649_7856130594730672128_n(1)

30590671_187435498733190_6131205027814965248_n(1)

Seyahate giderken yanına neler alıyorsun. Çocukla gezmek halihazırda çok eşya demek. Çocuklu gezginlere önerebileceğin bavul hazırlamadan, bebek arabasına vb. pratik bilgilerin, püf noktaların var mı?

Özellikle geliştirdiğim pratik yöntemler yok. O yaş döneminde ihtiyacı olan eşyaları hazırlayıp bavula koyuyorum. Bunlar dışında ekstra bir şeyler geliştiren ve sürekli bunu düşünüp yola çıkan bir insan olmadım hiç bir zaman.

 

thumbnail_IMG_3946

 

44505698_423974284806731_2875398746648370483_n(1)

Çocuk sahibi olmayı düşünenlere ya da çocuk sahibi olursa bir şeylerin değişeceğini düşünenlere tavsiyelerin var mı?

İlk söyleyeceğim çocuk sahibi olunca hayatım kötü yönde değişecek, gezemeyeceğim ya da istediklerimi yapamayacağım gibi düşünceleri aklınızdan çıkarın. Çocuktan önce ve sonraya inanmıyorum. Çocuk olunca siz hayallerinizden ve isteklerinizden vazgeçerseniz evet çocuktan önce ve sonra diye bir şey olur. Çocuk sahibi olmak demek hayallerinden isteklerinden vazgeçmek demek değil, aksine sizden bir parçayı hayallerinize, isteklerinize ortak etmek demek.

thumbnail_IMG_7075

Çocukla seyahate başladığınızdan beri gerçekten en zorlandığın anı paylaşır mısın?

Naz 2.5 yaşında iken Slovenya seyahatimizde araç kiralayıp 9 gün boyunca road trip yapmıştık. Piran şehrini gezmek için aracı bir otoparka giriş yaptık. O sırada bir sebepten ötürü ikimizde araçtan indik ve kapılar içeriden kilitlendi. Naz içeride oto koltuğundaydı. Kapılar açılmıyor. Naz’a talimatlar vererek kapıyı açtırdık ona ama açamasaydı camı kıracaktık. O zaman çok zorlanmıştık.

29717999_192071734739958_1927566650836516864_n(1)

 

Melek’e zaman ayırdığı ve tüm sorularımı içtenlikle yanıtladığı için çok teşekkür ederim.
Kendisini takip etmek isterseniz bloğun ve sosyal medya hesaplarının linklerini aşağıya ekliyorum.

 

Diğer gezginlerin röportajlarinin linklerini aşagıya bırakıyorum
Kendi annem başta olmak üzere tüm annelerin anneler günü kutlu olsun.

 

No Comments